Jáchym Topol, „Warsztat diabła”

Słówko wprowadzenia – to moja szósta książka tego autora. Wpierw była Siostra, przez którą brnęłam chyba parę miesięcy (uparłam się, że skończę), Supermarket bohaterów radzieckich (może kiedyś doczeka się tutaj szerszego omówienia), Droga do Bugulmy, Anioł (niewielka rzecz, którą można analizować godzinami. Na niej się tego tak naprawdę uczyłam…) oraz Nocna praca, po której rozstałam się z Topolem na ponad trzy lata. W sumie nie wiem, dlaczego; z tytułu na tytuł umacniało się we mnie przekonanie, że to bardzo dobry pisarz, o którym pisać nie tyle warto, co wręcz należy. Pojęcia nie mam, czemu nie przeczytałam Warsztatu diabła niedługo po premierze. Jakoś się nie złożyło ani wtedy, ani pół roku, rok później… Kiedyś jednak musiał nastąpić moment zaopatrzenia się we własny […]

Przeczytane w kwietniu 2017

Kwiecień przeleciał tak szybko, że ani się spostrzegłam, a już nastał maj. O ile w marcu miałam dobry czas, dużo dziergałam, czytałam i odpoczywałam, tak w kwietniu miał miejsce mały zjazd… Ale już mi lepiej. Przez parę tygodni przy zdrowych (ekhm) zmysłach utrzymywał mnie tylko rychły wyjazd na Białoruś. Co prawda wyjazd ten został okrojony z powodu odrzucenia wniosku wizowego (długa historia), koniec końców udało mi się wyskoczyć na cztery dni do Grodna (poradnik, jak przeżyć w Grodnie bez wizy, tutaj). Kwiecień nie był moim najlepszym miesiącem czytelniczym, ale i tak jestem z niego zadowolona. Plan na maj – zabrać się za stertę czeskich książek, która zajmuje mi masę miejsca w gabinecie. Poza tym, dawno nie pisałam o czymś czeskim, […]

Jak spędzić cztery dni w Grodnie bez wizy i przeżyć [PORADNIK]

Fama głosi… Nie, źle zaczęłam. Już nawet nie fama, co prasa i telewizja donoszą, iż na Białorusi nie lubi się Polaków. Nie wiem, jak Wy, ale ja na przestrzeni ostatnich, powiedzmy, dziesięciu lat zdążyłam przeczytać ileś artykułów o tym, że Związek Polaków ma rzucane kłody pod nogi, że ciągle coś tam się u mniejszości polskiej dzieje, etc. i że najlepiej tam w ogóle nie jeździć, a jeśli już, to tylko w zorganizowanych wycieczkach, inaczej wpierdol akty przemocy ze strony tubylców gwarantowane. Do niedawna Białoruś odstraszała turystów raz, że obowiązkiem wyrobienia wizy, dwa, trudnościami w jej zdobyciu. Wystarczy do tego dodać sytuację polityczną, wieczne kłopoty Związku Polaków, doniesienia zagraniczne i to czyni naszego wschodniego sąsiada miejscem nieatrakcyjnym. Bądźmy szczerzy – po […]

Żydowska księżniczka w pogoni za miłością, za rozumiem niestety nie – Crazy Ex-Girlfriend (sezon 2)

Jakiś czas temu skończyłam oglądać drugi sezon serialu, który utwierdza mnie w przekonaniu, że z moją psychiką nie jest jeszcze tak źle, czyli Crazy Ex-Girlfriend. Sezon ten co prawda nie obfitował w nawiązania do historii i kultury żydowskiej, ale za to moim zdaniem był pod paroma względami lepszy od pierwszej serii. Po podsumowaniu wszystkich wynotowanych „żydowskich momentów” pomyślałam, że w sumie po co mam o tym nie wspomnieć, zwłaszcza, że to, co robi Rachel Bloom, coraz bardziej mi się podoba. Pierwsza seria CeG miejscami przyprawiała mnie o palpitacje serca (Boże, jakie to durne, ale zarazem jakie prawdziwe, o, żydowska piosenka), druga była dowodem na to, że w szaleństwie głównej bohaterki jest jakaś metoda. Nie mądrzeje ani trochę w sprawach sercowych, ale […]

Miesiąc z Franzem Kafką – na co mi to było i co zyskałam?

W tym roku ruszyłam z kopyta z czytaniem wieeeeelu zaległych książek. Myślę, że wpływ ma na to fakt, iż powoli kończy mi się miejsce na ich składowanie… W dodatku patrzenie na stosy w domu sprawia, że bolą mnie oczy i sumienie. Kiedy ja to przeczytam… Stwierdziłam, że spróbuję raz na jakiś czas robić sobie wyzwania tematyczne – wiecie, jeden autor, jedna tematyka, jedna seria… Na razie mam dobre osiągnięcia, udało mi się przeczytać resztę cyklu o Breslau (wpis traktujący o żydowskich wątkach tutaj) oraz wszystkie dzieła Franza Kafki, które akurat miałam w domu poza niedawno wydanymi w Polsce Opowieściami i przypowieściami (nie wyrobiłam się). O ile z twórczością Krajewskiego nie miałam większych problemów (częściowe efekty wyzwania tutaj i w podsumowaniu […]

Jak spędzić tydzień na Ukrainie i przeżyć – Lwów, Drohobycz, Iwano-Frankiwsk [PORADNIK]

Fama głosi (podobnie, jak w przypadku Wilna), że Polak przebywający we Lwowie i okolicach może się spotkać z ostracyzmem i potencjalnym wpierdolem niewielkim aktem przemocy ze strony tubylców. Jednakże inna fama głosi odwrotnie – że Lwów jest bardzo przyjaznym miejscem, że dużo osób mówi tam po polsku, poza tym Lwów to obowiązkowy przystanek w podróży po Ukrainie, Dawne Polskie Miasto™ i tak dalej, i tak dalej. Także są głosy za i przeciw wyjazdom do Lwowa, okolic zresztą też. Do tych przeciw dodajmy konflikt ukraińsko-rosyjski i mieszanka wybuchowa gotowa. Za prawie każdym razem, kiedy wspominałam, że chcę pod koniec stycznia (a dokładnie w swoje urodziny) pojechać na Ukrainę, słyszałam, że to nie jest zbyt dobry pomysł. Nieważne, że w obwodzie lwowskim, […]

Przeczytane w marcu 2017

Marzec był dla mnie naprawdę dobry. Dużo dziergałam (efekty znajdziecie tutaj, tutaj i tutaj – z poduszki jestem naprawdę zadowolona), czytałam, organizowałam. Doprowadzałam się też do porządku pod względem psychicznym, luty dał mi popalić. Masę czasu spędzałam sama lub tylko z mężem i psem. Teraz czuję się świetnie i jestem gotowa na wiosenne szaleństwa: już niedługo upragniony wyjazd na Białoruś, nie mogę się doczekać! Rozkręciłam się z czytaniem, marzec kończę z wynikiem czternastu tytułów. Wow. W związku z tym mała rada – jeżeli nie jesteście zainteresowani którymś opisem, przewińcie stronę do kolejnego tytułu. Jeżeli moje zaczytanie będzie się utrzymywało na podobnym jak teraz poziomie to wrócę do pisania oddzielnych tekstów, przynajmniej na temat części książek. Naprawdę, ruszyłam z kopyta, sporo się […]

Z innej beczki: Marcin Kącki, „Fak maj lajf”

Moi drodzy, zostałam niedawno poproszona przez wydawnictwo Znak o napisanie opinii na temat najnowszej książki Marcina Kąckiego, a właściwie pierwszej jego powieści (do tej pory pisał reportaże). Mając cały czas, chociaż niedługo minie rok, w pamięci inne jego dzieło, czyli Białystok. Biała siła, czarna pamięć postanowiłam spróbować. Zaraz, moment, ktoś z Was zapewne zapyta. Czemu sięgnęłam po Fak maj lajf, skoro Białystok niespecjalnie mi się podobał i przez który bałam się, że mnie coś zje podczas pobytu w tym jakże przecież pięknym mieście*? Odpowiem, że kierowała mną rzecz najzupełniej zwyczajna – ciekawość. Nie powiem, dałam się uwieść opisowi z okładki. #blogerskiprofesjonalizm Do rzeczy. Omawiane dzisiaj dzieło to zbiór historii rozmaitych: a to autor skupia się na podglądaniu życia paparazzi (rodem […]

Otóż mamy psa.

O moim i Jakuba psie, części rodziny Prószyńskich, wspomniałam tutaj może ze dwa, trzy razy. Wczoraj minęło dziewięć miesięcy, odkąd można o nas mówić, że jesteśmy „2+pies”. Dlatego też uznałam, że czas najwyższy, byśmy się wszyscy trochę poroztkliwiali nad psim lokatorem zamieszkującym mieszkanie przy Rzymowskiego. Proszę Państwa, oto Herbi.  

Przygody Czechożydka w Szkocji sezon drugi

Posty dotyczące sezonu pierwszego Przygód Czechożydka w Szkocji (część pierwsza/część druga) cieszyły się zainteresowaniem, dlatego też postanowiłam opublikować na łamach bloga kolejną odsłonę moich szkockich perypetii. O co chodzi: Przygody Czechożydka w Szkocji to podróżniczo-rozrywkowy cykl wpisów na moim prywatnym profilu na Facebooku. Dotyczy, rzecz jasna, przygód przeżytych w Szkocji, głównie w Glasgow i większych miastach. Sezon pierwszy opowiadał o mojej i Jakuba podróży poślubnej, mającej miejsce w październiku 2015 roku. Dzisiejszy wpis dotyczy naszej drugiej wyprawy, która odbyła się w grudniu 2016 roku (post byłby szybciej, gdyby nie to, że jestem Żydem Wiecznym Nieogarem™). Wyprawa ta obejmowała jedynie cztery dni, ale coś tam zdążyłam przeżyć. Dalej twierdzę, że Szkocja jest fajna. Kolejny sezon znajdzie się już na fanpejdżu Czechożydka. Have fun. […]